25 Nisan

Sabah okulun en sevdiğim köpüşü yanımdan geçti, ıslık çaldım, yanıma geldi. Sevdim biraz her zamanki gibi, özellikle de kendi köpüğüm Cookie’den sonra daha da çok. Sonra gitti ve yanımda duran bir bey bana böyle büyük bir hayvanseverin neden ellerini sevdikten sonra hemen silmeye ihtiyaç duyduğunu, iğrenip iğrenmediğimi sordu kısaca. Beyefendi dedim, benim evde 2,5 kilo, minnacık bir Şivavam var, o ev hayvanı, doğada yaşayamaz bile ve çok şanslı bir köpek. Bu köpecik sokak hayvanı, allah bilir neler yaşıyor ve bence çok şanssız. Şöyle düşünün sokağa sadece kendi başıma çıktığımızda ellerimizi yıkıyoruz. Hatta ben Cookie’nin patilerini de yıkıyorum sokaktan dönünce. Bu ellerimizin suçu mu? Yoksa sokağın gerekliliği mi? Ben bu köpüşten iğrenmedim neden iğreniyim imkanım olsa hepsini eve toplar güzelce bir yıkardım. Bu sokağın suçu ve hatta insanlığın suçu! Hayvanları seviyorum, bence hayvanları sevemeyen beyin insanları hiç sevemez. 

Yılın en sevdiğim zamanı. Ama sabah okulun yanınıdaki en sevdiğim otoparkı kaybettiğimizin acı haberiyle güne başladım. Nasıl olur da zaten iki seçeceğimiz varken bire indirirler anlamıyorum. Ama “kurtlar vadisi” tadında bir abi “Bayan artık otopark olarak kullanılmıyor.” deyince o kadar alanı bu abiler ne olarak kullanıyorlar sorusundan kendimi alamadım. İlerleyen günlerde anlarız. Şimdilik bir dakika saygı duruşuyla uğurladık, iyi, anlayışlı ve güler yüzlü bir otoparktı. 

Biraz çalışmalı, yapacak çok şey var, az zaman var, finaller kapıda. HAVA ÇOK GÜZEL! 

Sevgilerle, 

Tules

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s