yavuz hırsız ev sahibini bastıramaz

Güne Victor Hugo’nun şiiriyle başladım. Ve seneler sonra tesadüfi karşıma çıkan o şiirle, bilinçaltımda neden “o” sorunun dönüp durduğunu anlaşmış oldum. Mutluluğunu çalan da hırsız sayılmaz mı?  Sayılır bence. Hatta her gün, gün içersinde bütün enerjimizi emip tüketen enerji hırsızları en büyük soyguncular bence.

Hayat zormuş. Sadece sana mı zor diye sormak geliyor bazen içimden. Belki hepimize zor, belki de hepimize senden bile zor. Ama hayıflanmıyoruz. Mırıl mırıl kimsenin içini kemirmiyoruz. Haddimize hiç düşmemesine rağmen kimsenin hayatına kendi sıkıntılarımızı zorla sokmaya çalışarak tecavüz hiç etmiyoruz üstelik. Alanımızı korumaya çalışıyoruz tersine. Gerçekten korkunç enerjileri korkunç oldukları yerde bırakıyoruz.

Ve evet hayat zor. Hangimize kolay ki? Ama çaba gösteriyoruz işte her gün yaptığımız şey bu. Emek veriyoruz, yolunda gitmesi için, dengeli gidebilmesi için her şey. Ve kesinlikle neşeli kalmaya çalışıyoruz onca ruh emici negatif enerjilerle sarılmış olsak bile.

Bu gün çok somurtkan bir amcayı güldürmeyi başardım. Ve bunu sadece gerçeği söyleyerek yaptım. Dedim ki: “Amcacım sabah sabah mahkeme duvarı mı? HAYIR, sağlıklıyız, mutluyuz, seviyoruz ve seviliyoruz.” Söylemek istediğim her şey, anlatamaya çalıştıklarımın hepsi. Çok seviyoruz, çok seviliyoruz. Ve emek veriyoruz. Emeksiz yemek olmaz. Sonrasında geriye sadece tadını çıkarmak kalıyor. Bu kadar da basit zorlandığımız her şey aslında.

Sevgilerimle,

Tules.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s