çok şükür!

Hayatta kimi şeylere şükrederiz, bu gün oldukları için daha çok, ama geçmişte olan ve şu anda sahip olmadığımız bir kişiye, bir duyguya, bir öğretiye, bir hisse bile şükrederiz. Belki sadece bir an bile olsun muhteşem ve tam hissettirdiğin bir ana ya da hissettirene şükrederiz. Ya da şükretmeliyiz.

Evet doğru, özlem bile hak edene yakışıyor. Merhametsiz yüreklerde ışık aramanın da manası olmuyor bazen. Dün tam da bu konu hakkında bir arkadaşım, “sonradan hayat tarafından kötülük yapmaya mecbur olan başka, gerçekten ruhu kötü olan, kötülükle beslenen bir başka.”

Belki de haklıydı, hala kurtarılabilir olan var ama sadece bunu içinde bir yerde hissedebilirse, gerçekten kendini tanıdıktan sonra iyiliği seçmeyi bir noktada hissetmiş olursa.

Ne demeli şükretmeliyiz, içimizdeki özlem duygusuna bile. İçimizdeki kendimize ya da insanlığa sahip hissettiğimiz, sahip olduğumuzu bildiğimiz bir sevgi kırıntısı bile bizi özgür kılıyor. Farkına varamayacak kadar uzakta olanlara,

Sevgilerimle,

Tules.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s