lüp

lüp a. hiç emek vermeksizin ele geçirilen şey.

lüpçü s. emek vermeksizin elde etmeyi alışkanlık durumuna getirmiş olan,lüpe konmasını seven (kimse).

lüpe konmak bir şeyi emek vermeksizin ele geçirmek.

Evet, dünyanın en tatlı argosunu buldum Ali Püsküllüoğlu’nun Argo Sözlüğü’nde. Bundan önce “Oh ne güzel, hem karnım doysun, hem pastam dursun.” derdim. Şimdi  “lüp”ü kullanıcam, Türk erkeğininin klasik hallerinden yola çıkarak saçma triplerini tanımlarken.

Lüp nedir bana lütfen söyleyin? Lüpçülük nedir? Emeksiz yemek olur mu? Hangi işte, hangi eylemde başarılı olmanın bir yolu var da emeksiz, ilişkilerde olsun diye bekliyorsunuz? Normal mi?

Çok basit bir açıklama yapacağım. Varsa bir lüp benim de hoşuma gider hayatımın her alanında sahip olmak. İnsan nefsine sürgün. Ama ne zaman ki emek versem sevdiğim şeye, uğraşsam, sabahlasam, aklım sadece ona konsantre olmuş kalbimle dua etsem o şey için, ki bu her ne olursa olsun, o zaman sahip olduğumda “OH” diyorum. Başkası manasızlaştırıyor her ter döktüğün anıyı, emek emek işlediğin hedefini.

Emek edenlere, ilmek ilmek yürüyenlere, işleyenlere ve ışıldayanlara,

Sevgilerimle,

Tules.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s