şimdi eylül zamanı

Yaz boyu ne mi yaptım ?

Yazmadım, üretmedim.

Ağlamadım, gülmedim.

Sevmedim, sevilmedim.

Durdum. Sadece durdum. Çünkü ne adım atmaya kalkıştıysam geriye doğru attım ben bu yaz.

Kimseyle bir türlü paylaşmayı beceremediğim kendi boşluğumda, kendi hafızamda, düşüncelerimle anılarımda kavruldum ve DURDUM.

Ben yine bu yaz ruhuma yazık ettim.

Ben yine, bir kez daha aileden, sağlıktan, dostluktan, kardeşlikten öteye bir adım zaten atılamayacağını bu eylül sabahında fark ettim.

Bütün kış kendi ellerimle bağladığımı bildiğim kabuklarımı, kabuslu gecelerden uyandığım her yaz sabahı tekrar söktüm. Kanadım, yine söktüm. Bir daha kanadım, bir daha söktüm.

Olsun.

Varsın hak etmediklerim olsun. Varsın yandıklarım olsun. Varsın kendini bilmezler olsun. Varsın utanmazlar olsun. Varsın yüzsüzler olsun.

OLSUN!

En başında söylemedim mi? Koşarım, yorulurum. Düşerim, kalkarım. Bir daha düşer, bir daha kalkarım. Yeter ki benim yolum olsun.

Hatalarıma “ah” etmek yok artık.

“Çoktan unuturdum” demek yok artık.

Olmuyorsa yeterince çabalamamışım demektir. Olmuyorsa yeterince istememişim demektir.

Bu eylül daha çok çabalamaya, daha çok istemeye bir kupa kahve kaldırıyorum.

Bir de benim gibi üretmedikçe eksilenlere ve daha çok üretmeye…

Sevgilerimle,

Tules.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s