hazmedemediklerimiz

Derin bir nefes.

Hiç olmamışların anısına.

Aman hiç hatırlamak istemiyorum beni burdan uzağa koyun dediklerime.

Ne kadar uzaklaşsa da kendinden uzağa gidemiyormuş ya insan. Öyle bir şey.

Bana söz verilenlerin anısına,

Benden alanen çalınanların anısına.

Ben bilmem ama siz o huzurlu uykularınız geri döner mi sandınız?

Canım yandı, kolay mı durup dururken, iyiliğe kendimi emanet etmiş onun yolundan yürürken sadece, siz(!) benim canımı yaktınız.

Bilerek yaptınız, kim bilir ilmek ilmek planladınız. Çok umrumda mı? Sanmam.

Helal olsun ama. Başarılı bir operasyon. Alkışlar.

 

Ailem yanımda. Yandığım kadar yakmıyorum bile üstelik.

Sizin günahınız sizin olsun.

Benim kocaman sevaplarım, emin yürüdüğüm yollarım var.

Ama bir tek sorum var allah aşkına,

Siz hiç ah almadınız mı sandınız?

Bu kadar mı inanmadınız Allah’ın adaletine?

Hadi ona da inanmadınız, hiç mi duymadınız “İYİLİK EDEN İYİLİK, KÖTÜLÜK EDEN KÖTÜLÜK BULUR.”

Benim içinse çok şükür her şey yolunda.

Sadece derin bir nefes. Derin bir nefes. Ve o kadar.

Biraz hazmedilemeyenlere oldu bu yazı, özürler.

Bu kötü enerji burada bitsin diye geldik. Ve şimdi sanırım tamamen gitti.

Sevgilerimle,

Tules.

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s