taştık

Tuhaf bir gün. Nasıl anlatsam, kader.

Yani kader böyle gözle görülür bir deli.

Hani hüngür şakır dediğinde güneş açtığında gökkuşağı çıkar ya. Öyle bir şey.

Nasıl anlatsam, ruhunda geri geri koşu varken, ileriye adım atmak gibi bir şey.

Öyle bir şey ki bir umut gibi, bir ışık gibi.

Yaramızda kalsın demiştim. Sanmıyorum. Yaramda da kalmayacakmış zaten meğer.

Bir ışık, o ışığa bin şükür. Oryantal mi biraz.

Bu anı yazıcağımı biliyordum.

E ne diyim?

Hayırlı olsun diyelim şimdi hep birlikte,

Ve derin bir nefes.

Sevgilerimle,

Tules

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s