yaktık gemileri II

Dün gece dinlediğim masalı anlatırken tam, televizyona çıktım.

İlk haber deneyimim, el emeğim, göz nurum.

Saf ve toy.

Ama belki de toy diye kimseye izletmedim. Bir anneme, bir babama.

Ya da ben öyle sanıyordum.

Beni seven ne güzel insanlar var, benim ardımda olan ne güzel insanlar var. Var ki yalnız bırakmamışlar bile.

Duygulandım, doğrusu bu.

Umarım umutlarımla ve hatta umutlarımızla çıktığım bu yolda doğru adımlar atarım.

Biriktirebildiğim her canıma, yeni canım olanlara, candan daha canım olanlara teşekkür ederim.

Bir de bu sefer yazmadan geçmeyeceğim, cello ekibi mi diyeyim yoksa afişe edip sehr geehrte Barbüks mü diyim bilemedim sizi çok seviyorum.

İyi ki varsınız,

Yani anlayacağınız biz yaktık gemileri bekliyoruz, e hani nerdesiniz?

Sevgilerimle,

Tules.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s