iyiliğime.

Yanlış anlaşılmasın. Kimseyi bu hayatta yargılamadığımı defalarca söylemişimdir herhalde daha önce okuyanlar mutlaka bilir.

Ama içindeki kötülüğü marifetmiş gibi pazarlayanlara tahammül edemiyorum. Sonuçta ben de insanım herhalde diyebiliyorum sadece.

Değerbilmezler bile hiç değeri olmayanlardan daha iyi bence. Yani kötünün iyisi de denilebilir.

İnandığımız bir şeyler olmak zorunda bu hayatta. Ben sevgiden çıktım yola. İyilik paylaştıkça artacak dedim. Buna inandım.

Sonra bir gece yarısı uyandım ve iyiliği buldum.

Hem de öyle ki akmasa da damlar dedirtmeyen, gürül gürül. Saf. Beyaz. Işıklı. Umutlu. Huzurlu.

Kocaman bir nefes alıyordum tahammül edemediklerime ya hep.

Şimdi tahammül sınırımı arşa yükselten bir iyilik buldum ben. Öyle güzel. Öyle içeriden bir yerden belli.

Ne diyim sevgili okuyanlar. Can bedene misafir. Bazen sadece iyi olmak için iyi olmak gerekir.

Teşekkür ederim şimdi beni yeniden inandıran iyiliğe.

Bir de bizemotivasyonlazım adında bir blog beni takip etmiş o sayede ben de görmüş oldum onu. Ne güzel demiş. Bize motivasyon lazım.

Beti artırıyorum. Bize her sabah motivasyon lazım.

Ben kendi motivasyonumla, kendi iyiliğimle tanıştım.

Erken de konuşmamak lazım tabi ama,

Hakkımızda hayırlısı.

Bir de anneannemin bir lafı var “Hayırlıysa beri, hayırsızsa geri.”

Aşkla,

Sevgilerimle,

Tules.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s