iyi geceler.

Dakika dakika yaşamaya başladım. Hayat her zamankinden daha hızlı geçiyor.

Sonbahar da geçiyor, havalar soğuyor. Ama en artık kendimi tanıyorum dediğiniz anda, o ortaya çıkıveren bilmediğiniz yanınız gibi şaşkın geçiyor bir zaman.

Ve çok çalışıyorum. Doğrusu bu. Bir de yalan yok, çok seviyorum. İyiliğe doğru, iyilik için atılmış her adımın arkasında. Eksikleri tamamlarcasına. Eksik kalmış parçayı bulmuşcasına.

Bu gün size iki histen bahsetmek istiyorum. Takdire şayan.

Bunlardan biri arzu. Gözlerinizi kapadığınızda sizi hayal ettiğiniz noktaya götürebilen. Gözlerinizi açtığınızda hayaliniz için harekete geçmenizi teşvik eden. Bazen düşünmeden adım atmaya heveslendiren. Ama hayatın içinden.

Bir noktada sizi başkalaştıran. Başka bir noktada size sizi tanıtmaya çalışan. Hem adımları sıklaştıran. Hem de bunu kabul etmeyi kolaylaştıran.

Yani aslında bildiğiniz cevapları sorgulatan bir his arzu. Tıpkı korku gibi.

Ama korku tehlikeli. Korku daha acı verici.

Birbirinden kontrolsüz iki his.

Ve en kötü kısmı da şu. Aslında akli selim her insan bu iki histen rahatlıkça kaçabilir ya da lehine kullanabilir. Ama konunun içine aşk dahil olunca piramite benzer bir üçgen oluşturabiliyorlar.

Diyebileceğim şeyse hayat hızla akıp giden anılarımızdan ibaret. Ve her birimiz insanız. Ama korkular uğruna ya “o da aslında öyleyse” diye adım atılmaz. Ya da arzular uğruna benliğinden çok uzakta bir yerde bulmamalıyız kendimizi.

Ben bu gün değişik bir yol tercih ediyorum ve “kalbimde olanı” öyle sorgusuz sualsiz ve emsalsiz ömrüme dahil ediyorum içimde bir yerde.

Öyle ya da böyle ama ama hep gözlerinin içi gülerek. Ben buna inanıyorum. Ve değerini bilecek herkese birer gülümseme diliyorum sonsuza dek süreceğini bildiği.

Sevgilerimle,

Tules.

 

2 Comments

  1. Yazılarınızı o kadar çok beğeniyorum ki.. En acı dolu zamanlarımda açıp okuyordum bir nebze teselli bulabilmek adına.Son yazınız yine çok güzel evet ya o da öyleyse diye korkuyorum ben de ama insan ancak severek iyileşiyor. Mutlu olduğunuzu yazılarınızdan anlıyorum aslında çektiğiniz o acıları da anladım hep. Ve dik durusunuzla yazdıklarınızla bilmediğiniz veya aynını yaşadığınız hikayeme hep dokundunuz.
    Sevgiler..

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s