insanlık hali

Uyuyamadım geçen gece yine sabaha kadar. Ama bu sefer farklı.

Biraz dizi izledim, biraz kitap okudum. Ama iki cümle bana ondan bir anı, iki replik bana onunla bir saniye.

Sonra bari uyuyayım dedim. Bir sağa bir sola.

Düşünemedim ki başka bir şey.

Bir o.

Bir onu düşünebildim dün gece. Ama sormayın nesini diye.

Bilsem ben de söylerdim elbet.

Bazen bir davranışına tutuluyorum, bazen de dokunduğu bir ana.

Ama hep ondayım.

Her an ya bir hayalin içinde biz, ya da uzak yakın farketmez geçmişten bir anı, özellikle de ilk zamanlar.

İtiraf ediyorum. Ben böyle sevilmedim hiç, belki annemin kucağında.

Ve böyle sevilmek çok yakıştı bana, kendime şaşırıyorum.

Bazen hayatta bazı şeylerin sizi bulmayacağını ya da sizin oraya ulaşamayacağınızı düşünürsünüz.

Ve ben her gülüşümden her miniğime böyle olmadım. Ve işin kötüsü bu anı da hayal etmedim, olmayacağından öyle emindim.

Melis bana geçen gün, nasıl biri olduğunun önemi yok. Ben onun yanında senin gülüşünü sevdim dedi. Aslında nasıl biri olduğunun da deli önemi var. Ama böyle söylemesi çok hoşuma gitti.

Yani kısacası teşekkür yazılarını severim, bu da bir teşekkür yazısı.

Uyudum uyandım, böyle huzurlu uykular için, böyle umutlu hayaller için, teşekkür ederim.

Böyle bütün olmaya, böyle tamam olmaya hasretliğimi öğretene, yani ona.

Öyle yükseldim ki, düşmekten korktuğum bir yerdeyim.

İnsan beşer, kuldur şaşar, o şaşmasın.

Sevgilerimle,

Tules.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s