günün şiiri

Ben bir iyiliğim, diyorum 

Yitiklik duygusundan doğan. 

Çoğalmak istedikçe azalmaktan alırım 

Güzelliğimi. 

Seçilmiş bir yalnızlığın içinden 

Seslenirim mahcup ve özgür; 

Sevdiği herkesi bir kedere 

Dönüştüren kalbimle. 

-Karlı bir boşluğa inen gece 

Çocuk kalır odamın yanında.- 

Kalabalığı kanıt gösteririm 

Kalabalığın kendine: 

Hiçbir yakınlık hiçbir hayale 

Su taşımaz 

Buğday olmaz 

Un vermez… 

 

Kendini sevmeni süsleme 

Diyor, kitaba bakan dostum; 

Bencil bir acısın sen. 

Kimseye sezdirmeden gülümsüyorum 

Kalbimdeki kalabalığa. 

Öyleyse neden odama düşüyor 

Çekilen her perdenin yalnızlığı. 

Ağzının pasını 

Topuklarından aldığım çocuk… 

-Suyum, unum, buğdayım- 

Herkesin başkasını konuştuğu 

Bu aynalar pazarında 

Seni kimselere 

Söylemeden öleceğim. 

  

Şükrü Erbaş –Suyum,Unum,Buğdayım

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s